2007/Oct/26

ได้แท๊กมาจากเป้ http://pianocorner.exteen.com น่อ 

๑. คุณเล่า คิดอย่างไรกับงานลดราคาหนังสือแห่งชาติ ? 

เราว่าเป็นงานใหญ่ จัดขึ้นปีละสองครั้ง เอาหนังสือมาขายกัน โดยเฉพาะพวกสำนักพิมพ์ใหญ่ๆ จะเอามาขายลดราคา ด้วยเปอร์เซ็นต์ที่ส่งให้กับร้านค้าทั่วไป (แล้วร้านหนังสือทั่วไปจะรอดหรือคะ?) สนพ.บางเจ้าก็กั๊กของใหม่เอาไว้ แล้วเอามาวางขายที่งานหนังสือเป็นงานแรก พอลูกค้าไปหาตามร้านทั่วไป ก็ได้แต่อารมณ์เสียกลับมาและพบว่าไม่มี

งานนี้ก็เป็นงานที่ดีอย่างหนึ่งนะ ทำให้คนหันมาเดินซื้อหนังสือกัน จากพวกที่ไม่ค่อยได้ซื้อ ก็ได้มาเดินซื้ออย่างน้อยปีละสองครั้ง โดยติดสอยห้อยตามมากับเพื่อนหรือแฟน(ซึ่งมันเคยเกิดกับบางคนแถวนี้) มีการจัดเวทีเสวนา มีการจัดชุมนุมของหลายกลุ่ม ซึ่งต่อให้มันเป็นเหตุผลทางการตลาดหลอกเด็กไปวันๆก็เหอะ แต่ก็ทำให้คนมางานหนังสือมากขึ้น คนขายหนังสืออย่างเราเห็นแล้วเราก็แอบรู้สึกดี ที่คนมันยังอ่านหนังสือบ้าง

อย่างไรก็แล้วแต่ งานหนังสือทำให้เราได้เงิน

 

๒. คุณรอซื้อหนังสือปีละ 2 ครั้งหรือไม่ ?

ไม่ เราซื้อหนังสือตามที่เราอยากได้ ออกเมื่อไหร่ก็ซื้อตอนนั้นเลย ขนาดอะเดย์ออกตอนที่มีงานหนังสือ เราก็ซื้อด้านนอก เพราะเราอยากอ่านในตอนนั้นเลย แล้วก็อยากกระจายรายได้ให้กับร้านหนังสือทั่วไปด้วย

แต่จากการสังเกตคนส่วนใหญ่ คือเขาจะซื้อหนังสือที่เป็นจำนวนมาก แล้วไว้อ่านระยะยาวตุนไว้จากงานหนังสือก่อน ส่วนหนังสือจำเป็นยิบย่อยค่อยซื้อตามร้านหนังสือทีหลัง

๓. ในฐานะผู้บริโภคแล้ว การลดราคามีผลต่อการซื้อไหม ?

เราว่ามีนะ ราคาเป็นแรงจูงใจ ไม่ใช่เฉพาะกับหนังสือ แต่ก็ทุกๆอย่าง...แต่สำหรับเรา ถ้าราคามันไม่ต่างกันมากนัก จะยังไงก็ได้อะ 

๔. หนังสือบางเล่มที่ลดราคากระหน่ำนั้น น่าคิดหรือไม่ว่าตั้งราคาไว้เผื่อลดแล้วหรืออย่างไร ?
หรือราคาที่สมเหตุสมผลที่แท้จริงของหนังสือ จะหาซื้อได้แต่ในงานลดราคาหนังสือเท่านั้น ?

ราคานั้นตั้งเผื่อลดแน่นอนอยู่แล้ว แต่ก็ถ้าไม่ตั้งราคาไว้แบบนั้น ทั้งคนเขียน สนพ. สายส่ง ร้านหนังสือ จะอยู่กันได้อย่างไรล่ะครับพี่น้อง

ไอ้ราคาที่ขายในงานหนังสือเนี่ย...บางทีซื้อในร้านก็อาจจะยังถูกกว่า โดยเฉพาะช่วงเซล บางร้านถ้ารู้จักกับเจ้าของก็จะได้ลดราคามากกว่าด้วย

อ่านของเป้แล้วคิดถึงเรื่องหนังสือเก่า

งานหนังสือนั้นเป็นตัวดีเลย ที่ทำให้หนังาสือเก่าราคาขึ้น

อย่างเรื่อง "สิงห์สนามหลวง" เอามาขายได้ เจ็ดร้อย เก้าร้อย พันหนึ่ง ดูจากสภาพของเล่มเป็นต้น

หนังสือเก่าบางชุดก็ขายกันเกินครึ่งหมื่น

ด้วยความที่เราเป็นลูกร้านขายหนังสือคนหนึ่ง
คลุกคลีอยู่กับวงการนี้มานาน
เราก็อยากให้ร้านหนังสือนั้นอยู่ต่อไป
การซื้อหนังสือ เราว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือ "ความต้องการอ่าน"ของเรามากกว่า
ไม่ใช่เพราะเรื่อง"ราคา"
อย่างที่เป้บอก
งานหนังสือไม่ใช่ตัวแปรเดียวที่ทำให้ร้านหนังสือหลายร้านต้องซบเซา
แต่พวกร้านหนังสือใหญ่ๆที่ลดราคากันอย่างห้ำหั่นเหล่านั้นก็เหมือนกัน
ร้านใหญ่กว่า (หมายถึงมีหลายสาขานะ) สั่งหนังสือเยอะกว่า
ได้เปอร์เซ็นมากกว่า
เลยลดได้มากกว่า
ร้านอย่างเราไม่ตายให้มันรู้ไป
ว่าแล้วก็มาเทียบกับเรื่องร้านโชว์ห่วยกับ ท ก ล ต
เหอๆๆๆๆ

 

ส่งต่อให้..

ใครก็ตามที่อ่านอยู่อะ

edit @ 26 Oct 2007 23:49:56 by Night_Wizard

2007/Jul/30

ทำไมเราไม่ชอบพูดอะไรออกไปตรงๆนะ

ไม่พอใจอะไรก็น่าจะพูดออกไป

ทำไงได้...ปกติมีแต่คนรู้ใจอยู่รอบๆ

ไม่ต้องพูดก็เข้าใจ

.........................

อยากรู้แต่ไม่อยากถาม

...................

ประกาศซ้ำอีกครั้ง...

ย้ายบล็อคแล้วเน่อะ

http://nightwizard24.multiply.com

2007/Jul/19

หลังจากวางโทรศัพท์กับไฟท์เมื่อสักครู่

ทำให้ฉันนึกได้ถึงเธอ

เธอ...เป็นเหมือนกิ้งก่าเปลี่ยนสี...

เธอเปลี่ยนแปลงได้เรื่อยๆ

เธอชอบทำในสิ่งที่เธอคิดว่าเด่น

เธอชอบอยู่กับกลุ่มที่เด่น

แปลกนะที่ฉันเพิ่งนึกได้

ตอนม.4พวกเราเป็นเพื่อนกัน กลุ่มเรามีกิ๊ฟฟี่(เด่นมากเรื่องเปียโน), โบ(กิ๊ฟเต๊ดอังกฤษ) แล้วถ้ารวมฉันด้วยก็คือเรื่องภาษาญี่ปุ่น

ตอนม.5เธอเปลี่ยนไป...เธอเข้ากับกลุ่มใหม่...กลุ่มนี้เด่นเรื่องการ์ตูน แล้วเธอก็อยู่กับกลุ่มนี้จนรอดม.6

ตอนนี้เธอก็ได้มาอยู่คณะเดียวกันกับฉัน

ทั้งๆที่เธอเคยบอกว่าอยากเรียนนิเทศฯ

กลุ่มแรกที่เธอไปด้วย คือกลุ่มโรงเรียนเก่าของเธอสมัยม.ต้น แต่ก็คบเร็วจากกันเร็ว

กลุ่มต่อมา เธอมาอยู่กับกลุ่มโรงเรียนม.ปลายเก่า แต่...ไม่ใช่เพื่อนศิลป์ญี่ปุ่น ที่เคยอยู่ด้วยกันมาตั้ง3ปี กลุ่มนี้เป็นพวกกิจกรรม พวกแกนสัน แล้วก็เรียนเก่ง แต่แล้วก็..ไม่ถูกใจเธอ เพราะอย่างที่รู้...เด็กโรงเรียนนี้เฟคกันเยอะจะตาย ดูพวกตัวเองก็รู้ทัน

ตอนนี้...เธออยู่กับกลุ่มใหม่...กลุ่มนี้เด่นเรื่องกีฬา แล้วก็เรียนเก่ง...แต่จะไปกันได้ถึงไหน

พอได้หรือยัง?

เมื่อไหร่เธอจะหาเพื่อนแท้ของเธอได้สักที

เอาแต่เกาะกับกลุ่มเด่นๆพวกนี้ต่อไป

"หน้ากาก"ที่เธอเคยบอกฉันว่ามันมีหลายชั้น ช่วยถอดมันออกให้หมดได้ไหม?

คำว่า"รัก" ที่เธอชอบพูดเวลาไปกอดคนอื่นนี่ มีไหมที่ออกมาจากใจจริงๆ?

สงสารคนอื่นบ้างเถอะ

มีอีกหลายคนที่เปิดใจรับเธอเป็นเพื่อน เพราะคิดว่าจะได้เพื่อนดีๆ

ฉันก็เคยเป็นหนึ่งในนั้น

ฉันเคยรักเธอมาก

ฉันเคยคิดว่าเธอเป็นเพื่อนแท้ของฉัน

แต่สุดท้าย สิ่งที่ฉันได้รับคือมิตรภาพจอมปลอม

แต่ฉันก็ขอบใจเธอ...เพราะเมื่อเธอเป็นคนเดินหนีออกจากชีวิตฉัน

มันก็เป็นการเปิดทางให้ฉันได้พบกับสิ่งที่ดีกว่า

ขอบคุณเธอ, คุณโจเซฟิน

คนแย่ๆอย่างเธอ ฉันคงไม่กลับไปยุ่งด้วยอีก

กระดาษเขียนอวยพรวันเกิดที่เธอให้ฉันมาเมื่อปีที่แล้ว

เธอคงคิดว่าจะสานสัมพันธ์ที่เธอเป็นคนตัดมันเองได้ใช่ไหม?

จะกลับมาคุยกับฉัน เพราะฉันสนิทกับเพื่อนในกลุ่มเธอ ฉันว่าเธอคิดผิด

ถ้าไม่จริงใจ...ฉันก็ไม่อยากจะคบด้วยหรอก... จำไว้

ดิฉัน...จริงใจไม่ใช่จิงโจ้ เพราะจิงโจ้ไม่ได้จริงใจ

ป.ล. ไฟท์ฝากทิ้งท้ายไว้...ถ้าเขาไม่มีอะไรจริงๆ ทำไมไม่อยู่กับเพื่อนเก่าที่คบกันมาตั้งแต่ม.ปลายล่ะ จะไปหากลุ่มใหม่ที่ไม่มีเพื่อนเก่าตัวเองอยู่เพื่อ?



Night_Wizard
View full profile